Gitaar op de kast en God op de grond

‘In de ochtend ging het een beetje fout’. Ik sta nog op het schoolplein, met aan mijn ene hand Semme en in mijn andere hand gleed net de klamme hand van Tesse. Ik trek beide jongens mee terug richting schooldeur. Eerst met juf praten.

Die bleek al op zoek te zijn naar mij. Tesse had een moeilijke ochtend, op deze eerste schooldag. Hij had gedacht dat de plekken in de klas al verdeeld waren op de wenochtend voor de zomervakantie. Dat bleek niet het geval. Tesse kreeg een ander plekje en dat zinde hem maar niks. Ook het moeten tekenen met kleurpotloden in plaats van stiften kon zijn goedkeuring niet wegdragen. Kop in de nek en weg was de ochtend. De middag ging iets beter, maar de toon is gezet.

Ik app met manlief, met vriendinnen, bel met mijn moeder. Even stoom afblazen, even de angst van me afpraten: niet weer zoals vorig jaar, niet weer zo’n strijd. Het is nog maar de eerste schooldag, hij is gewoon aan het testen hoe ver hij kan gaan. Hij houdt, als rasechte auti, nu eenmaal niet van verandering en onverwachte dingen.

Ik wil al een paar dagen een kast uit onze woonkamer in de hal neerzetten. Vandaag lijkt de allerslechtste dag om dat te doen. Toch doe ik het. Tesse zit even midden tussen allemaal spullen. Maar ontdekt ineens iets: zijn gitaar! ‘Mama, mama, boven op die kast ligt mijn gitaar!’ Ik schuif de kast door naar de hal en pak de gitaar.

Voordat ik hem Tesse overhandig zeg ik: ‘Als mama niet ineens had bedacht de plek van de kast te willen veranderen, hadden we jouw gitaar niet gevonden. Dus verandering is soms best wel goed!’ Tesse kijkt even naar me, heeft iets te goed in de gaten dat ik een opvoedkundige bedoeling heb met mijn opmerking. ‘Mijn gitaar hóórt helemaal niet op die kast!’

Ok, ik heb mijn best gedaan.

Tijdens het eten komt Tesse met de volgende opvoedkundige uitdaging: ‘We zongen vandaag trouwens liedjes over God in de lucht. Maar zijn er ook liedjes over God op de grond? Of moet ‘ie dan eerst naar beneden komen?’ Ik geloof dat ik deze maar aan manlief overlaat…

Facebook
Facebook
Instagram
Volg via E-mail
RSS

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blij met mijn blog? Volg, like en deel!