Begrip in het zwembad en ‘autisme door inenting’? Zucht…

‘Goed zo Tesse! Jij bent mijn beste vriend. Jij kan het!’. Semme zit met z’n neus tegen het raam zijn broer aan te moedigen. De allereerste echte zwemles. Wij mogen achter glas toekijken hoe Tesse privéles krijgt van een heel geduldige en rustige badmeester.

Het is precies wat Tesse nodig heeft: geduld, rust, begrip. Fijn dat het zo kan. Eerst tien keer één-op-één, daarna kan hij misschien meedoen in een groepje. Eerst vertrouwen krijgen, wennen aan het water. Na het halfuurtje krijgen we Tesse zijn zwemkaart: ‘Super eerste les!’, staat erop.

‘Ik ben trots op je Tesse’, zegt mijn man in de auto. ‘Ik ook! Ik ook!’, roept Semme vanaf de achterbank. ‘Ik ook’, voeg ik toe, ‘wij allemaal’. Ik herinner me zwembaduitjes waarbij mijn man en ik bont en blauw en onder de schrammen uit het water kwamen, omdat Tesse in paniek letterlijk aan ons hing en uit alle macht bij één van ons probeerde op te klauteren. Dat we elkaar afwisselden en dan bijna letterlijk een panisch aapje aan de ander overdroegen. Dat werd gelukkig de laatste tijd al veel beter.

Om hem nu op zijn rug in het water te zien liggen, met een drijfpakje aan en zijn hoofd achterover, is bijna een magische ervaring. Hij is bijna zeven jaar, een grote jongen. Maar we hebben er goed aan gedaan zolang te wachten met zwemles, hij is er nu aan toe. Hij begrijpt wat de badmeester vertelt en vraagt en snapt dat hij die kan vertrouwen.

Begrip

Al bij de proefles, eerder deze week, wisten we dat we het goeie zwembad en de goeie lesinstructeur hadden gevonden. Rust, duidelijkheid, begrip. Het is soms zoeken naar een speld in een hooiberg: een beetje begrip. Daarom voelt het ook zo fijn als je het vindt.

Gisteren vond ik het bij een andere moeder van een zoon met autisme. We mailden heen en weer en ontdekten vele overeenkomsten. Herkenbare situaties. En ook de teleurstelling. Dat jij wel wilt, je kind wel wilt, maar beiden niet gehoord en begrepen worden. Geen opening, geen begrip.

Autisme door inenting? Zucht…

En dan zijn er nog de mensen die dat begrip traineren. Gisteren kwam ik via Twitter een blog tegen dat op de website van het blad Happinez is gepubliceerd (en inmiddels weer is verwijderd). Ging over vaccineren. Daar kun je van vinden wat je wilt. Twitteraars vonden er ook heel veel van. En tussen die berichten typte de schrijfster van het blog doodleuk dat het kind van haar nicht ‘trouwens autisme had gekregen van een inenting’. Bam. Klap in m’n gezicht. En in het gezicht van alle ouders van kinderen met autisme.

Ik heb m’n ogen even gesloten na het lezen van die tweet. Zucht. We hebben er weer één. Ik wilde van alles Twitteren maar zelfs over 140 tekens kun je soms maar beter een nachtje slapen.

Weet je wat het is, door mensen die dit soort verhalen in stand houden, is het voor ons moeilijk. Om een beetje begrip te krijgen. Er zijn veel mensen die aan de weg timmeren om het leven in onze maatschappij voor kinderen en volwassenen met autisme iets makkelijker te maken. Dit ridicule spookverhaal doet de zaak allerminst goed.

Autisme is niets meer of minder dan een andere manier van informatieverwerking door de hersenen. Ik geloof dat ik dit zinnetje al duizend heb getypt. Ik blijf het schrijven, ik blijf het typen. Zolang het nodig is. Maar echt: hoe vaak moet Temple Grandin door de scan om te bewijzen dat haar hersenen er echt anders uitzien dan die van iemand zonder autisme? Dat je daarmee geboren wordt, dat het net zo vaststaat als de kleur van je ogen en de kleur van je huid?

We zaten even in een coconnetje, daar in dat lekker warme en kleine zwembad. De harde, begriploze en soms krankejorum-buitenwereld even niet aanwezig. ‘Goed zo Tesse!’, alleen dat was belangrijk. Tesse zijn hersenen werken misschien anders, hij gebruikt ze tenminste.

Helaas zijn er veel mensen die dat te weinig doen. Ik omring me graag met mensen die dat wel doen, hoe die hersenen ook in elkaar zitten.

Tine van Knijff-van Hijum

Facebook
Facebook
Instagram
Volg via E-mail
RSS

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blij met mijn blog? Volg, like en deel!