Een liedje voor het eten

Bron: Pexels.com

Sinds gisteren zit ‘ie in een nieuwe klas. Waar ze geen liedje zingen voor het brood eten. Dus heeft ‘ie niet gegeten. Geen liedje, geen brood.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Tesse heeft autisme en is net verhuisd van klas. De vorige klas kampte met ziekte van de vaste juffen. Wekenlang invaljuffen. Het ging lang goed, dat verbaasde ons. Maar bij invaljuf nummer zoveel barste de bom. Binnen een dag zat Tesse meer onder de tafel dan op zijn stoel. ‘Ach, ik ben haar gewoon te slim af’, zei hij daar zelf over. Geen wenselijke situatie natuurlijk.

De school voor speciaal onderwijs waar hij vanaf dit schooljaar naartoe gaat, riep ons om tafel. Een week daarvoor hadden we er ook al gezeten: Tesse was eigenlijk wat te slim voor deze klas en zijn verveling leidde tot frustratie.
We hadden een oplossing bedacht, maar door deze acute situatie moesten we opnieuw om tafel. De oplossing was eigenlijk niet zo heel moeilijk: er is nog een groep 3, met een vaste juf en meester.

Aardverschuiving

Vanaf maandag zit Tesse in groep 3 nummer twee. Waar ze dus geen liedje zingen voor het eten. Dat is wennen en dat gaat bij Tesse niet geleidelijk, zoals je bij andere kinderen wel ziet. Hij heeft immers net een aardverschuiving meegemaakt: hij zit ineens in een andere klas.

Geen liedje zingen voor het eten is een aardverschuiving van dezelfde grootte. Wij zien dat als een ‘minor detail’: voor Tesse zijn beide zaken even groot en belangrijk.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Vanochtend heeft meester hem uitgelegd wat vandaag de bedoeling is: stap voor stap de dagindeling met hem doorgenomen. Toch verwacht ik nog wel een aardverschuivinkje hier en daar. Tesse zijn school gaat daar best goed mee om en ze gaan graag met ons in gesprek, daar zijn we blij mee.

Niet opgewassen tegen Tesse

Semme zit sinds kort op een gewone basisschool. Hij moet wennen en wij ook. Wij zijn geen ‘gewone school’ gewend, wij zijn meerdere vormen van speciaal onderwijs gewend, waar je ook als ouder kind aan huis bent omdat er nu eenmaal vaak overlegd moet worden. Aardverschuivingen en Tesse is namelijk niks nieuws onder de zon.

Als Semme z’n appel niet zou willen eten vanwege het ontbreken van een liedje, is dat zijn probleem. Zo simpel is het. Juf zou er op een gegeven moment vast wel iets van zeggen, eerst tegen Semme en later tegen mij. Maar het niet eten van een appel ontwricht bij hem niet een hele schooldag.

Als de schoolbel gaat, lopen de kinderen twee aan twee naar buiten en nemen de ouders ze weer mee naar huis. Hoogstens zegt de juf: ‘Het ging goed vandaag hoor’. Maar dat is misschien ook omdat hij er nog maar net een week zit.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Een school als die van Semme is niet opgewassen tegen Tesse. No way. En dat moet je ook helemaal niet willen. Bam, daar staat het.

Breek speciaal onderwijs niet af

Gisteren meldde de Onderwijsraad aan staatssecretaris Sander Dekker van Onderwijs dat scholen niet genoeg doen om kinderen met adhd of autisme een plek in het reguliere onderwijs te geven.

Stel je voor, als er in Semme zijn klas een stuk of wat Tesse-jongens en -meiden zouden zitten. De één eet niet omdat er geen liedje is gezongen, de ander wil niet rekenen omdat de klok nog niet op tien uur precies staat, de ander wil niet gymmen omdat het gymlokaal niet goed is opgeruimd. En dat keer een stuk of 27 leerlingen in elke klas.

Houd op het speciaal onderwijs af te breken. Naast Tesse zitten er elf andere leerlingen in zijn klas. Die kun je stuk voor stuk niet in een klas op een reguliere school zetten. Daarnaast zijn de reguliere scholen al overbelast, Semme zijn klas gaat na de kerstvakantie van 17 naar 27 leerlingen. Ziet de juf dan nog wel of hij wel of niet zijn appel heeft opgegeten?

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Ik heb al eens gezegd: voor Semme zou zo’n klein klasje als dat van Tesse ook ideaal zijn. Maar dat zou het voor elk kind zijn.

Schaf regulier onderwijs dan maar af

Misschien moeten we niet het speciaal onderwijs, maar het regulier onderwijs zo langzamerhand gaan afschaffen.

Ik kan met de beste wil van de wereld niet begrijpen wat Tesse, wij, Semme en een reguliere school er mee zou op schieten als Tesse daar elke dag uit de bocht zou vliegen. Ik zou het fijn vinden als Semme ook de aandacht zou kunnen krijgen die er voor Tesse is.

Ja, speciaal onderwijs is duur. Nederland heeft geld zat, zo simpel is het. Echt waar. Je kunt goochelen met de cijfers tot je een ons weegt, maar er is gewoon geld. Het wordt alleen niet besteed aan onderwijs.

In plaats daarvan is ervoor gezorgd dat reguliere scholen het water tot aan de lippen staat en vervolgens worden ze ervan beschuldigd dat ze lui zijn omdat ze niet nóg een stap harder kunnen lopen om ook een stel Tesse’s adequaat te kunnen helpen, elke dag.

VVE of verzuipen

Vorige week werden we met een paar andere ouders uitgenodigd een onderwijsinspecteur te woord te staan die onderzoek deed naar VVE-peuterspeelzalen. VVE is voor- en vroegschoolse educatie, het vroegere ‘peuterplus’.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Eén van de moeders zei: ‘Mijn zoon verzuipt nu al, in de gewone peuterklas. Als de VVE er niet was, zou hij niet naar de peuterspeelzaal kunnen’.

Onderwijsraad, meneer Dekker: willen jullie deze moeder vertellen dat haar zoon na de VVE toch lekker mag verzuipen in een reguliere klas, in het kader van passend onderwijs?

Elk kind is speciaal en sommige kinderen een beetje extra speciaal. Schaf passend onderwijs af, het past niet.

Geef reguliere scholen meer geld om fatsoenlijk regulier onderwijs te kunnen bieden, geef speciale scholen meer geld om speciale aandacht te kunnen geven. Het is nodig. En niet alleen om uit te kunnen leggen waarom de één wel en de ander geen liedje zingt voor het eten.

Tekst: Tine van Knijff

11

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *