Een waanzinnig gaaf 2017

Bron: Pexels.com

Net de Oudejaarsconference van Claudia de Breij teruggekeken. Die was goed. En ze heeft natuurlijk hartstikke helemaal gelijk: wij leven in een waanzinnig gaaf land. En we gaan er iets waanzinnigs gaafs van maken, dit jaar.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Vorige jaren zeiden mijn manlief en ik tegen elkaar: ‘Hopen dat komend jaar iets rustiger wordt, iets minder turbulent’. Maar misschien moet het dit jaar maar gewoon waanzinnig gaaf gaan worden. Of zoiets. Want rustig, dat wordt het niet.

We hebben de meest autistische maand ooit achter de rug. En dat bedoel ik letterlijk. Tesse heeft nog nooit zo tegen de muren opgevlogen als deze decembermaand. Ik ga niet aan een opsomming beginnen, daar wordt niemand vrolijk van. Maar afgelopen vrijdag zag ik eindelijk ‘onze oude Tesse’ terug en dat was een opluchting.

En nu is het januari en straks komen de hulptroepen op gang en gaan we weer allemaal gesprekken voeren en ja-knikken of keihard nee. En een heleboel tijd en energie steken in zaken waar we op dat moment het nut niet van inzien maar die misschien wel, op de lange termijn, ooit eens iets zullen gaan opleveren wat gaat voorkomen dat puber-Tesse en wij elkaar het leven zuur zullen gaan maken.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

En daar gaan we dan maar weer voor. En zo sleepten wij onszelf met een zucht het nieuwe jaar in. En met een gezonde dosis zelfspot. Want hee, wij hebben te dealen met een zoon met autisme, maar we zitten tenminste niet in Aleppo of in een tentenkamp ergens in Libanon te wachten op… Ja, op wat eigenlijk?

Ik volgde afgelopen jaar op Twitter een aantal autimoeders, die vooral heel boos waren en heel veel (heel veel!) te zeggen hadden over pgb. En over politici. En over andere moeders. En zij hebben heel vaak ook gewoon hartstikke helemaal gelijk. Maar ze zijn zo boos. En ik wil niet boos zijn.

Bron: Pixabay.com
Bron: Pixabay.com

Mijn man, mijn zonen en ik, wij hebben heel veel gaafheid nodig. Wij hebben het nodig om heel gaaf en heel te zijn, als gezin. En het zou heel gaaf zijn, en heel goed helpen, als een heleboel mensen om ons heen ook niet boos zouden zijn. Maar gaaf. En heel.

Een diepe buiging voor al die mensen die dat al konden, in 2016. En een uitnodiging voor al die mensen die van 2017 óók een heel gaaf en waanzinnig jaar willen maken. Zoals Tesse vanmorgen zei: ‘Een gelukkig nieuwjaar? Ben ik dan alwéér jarig? Dan is het elke dag feest!’

Tine van Knijff

11

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *