De lieve sjaal met het hertje

Bron: Pexels.com

Tesse in tranen. ‘Ik wil mijn sjaal, ik wil mijn lieve sjaal met het hertje’. Hij heeft al een sjaal om zijn nek hangen, maar ik weet meteen welke hij bedoelt. Ik duik in de kast en vis de sjaal van vorig jaar uit zijn oude jas.

Bron: Pexels.com
Bron: Pexels.com

Blij hangt Tesse hem naast de andere sjaal om zijn nek. Sjaal nummer één draagt hij sinds een aantal weken hele dagen, zowel binnen- als buitenshuis. Ook op school mocht hij hem in het klaslokaal blijven dragen: het gaf hem steun en een veilig gevoel toen de drukke decembermaand begon.

December is voorbij. En Tesse heeft de hele eerste week van januari nodig gehad om de feestmaand te verwerken. Met de lego spelen, op de iPad gamen, tv-kijken en door het bos lopen en rennen. Dat was het wel zo’n beetje. Tussendoor zong Tesse flarden van Sinterklaas-, kerst- en verjaardagsliedjes. Een overduidelijk teken dat alle feesten die we hebben gevierd in zijn hoofd de revue passeerden.

Ik vraag hem waarom hij ineens aan de sjaal met het hertje dacht. ‘Die was van mijn vorige school en ik moet bijna weer naar school’. Inderdaad, vorig jaar zat hij nog op een andere school en toen droeg hij deze sjaal, bij een andere winterjas.

Dat hij weer aan school denkt, betekent dat er ruimte is gekomen in zijn hoofd. Ik denk dat we er goed aan hebben gedaan hem deze week op deze manier te gunnen: rust, ruimte, frisse lucht. ‘Ik ga jou zo missen op school, en papa. Ik houd van ons gezin.’ Semme ziet dat Tesse nog wat huilerig is en geeft zijn kattenknuffel aan zijn grote broer, zo lief.

Hoe het volgende week gaat, weer naar school, dat is nog even ver weg. Het hier en nu is belangrijk. We hebben nog dit weekend. Wij met z’n vieren. IJzersterk. Ik houd ook van dit gezin.

Tine van Knijff

11

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *