Er is rust en dat is het belangrijkste

Wat een rust en het is nog heerlijk koel in mijn kantoortje. Ik hoor de kinderen rommelen in legobakken en manlief is buiten bezig houtblokken te zagen. Die kunnen in de winter in de houtkachel; een hele andere warmte dan de tropische zomer waar we nu middenin zitten.

urk
Urk. Uitzicht over het IJsselmeer. Foto: Tine van Knijff

Ik vind het allemaal wel even prima: warm, koud. Het mag van mij allemaal. Er is rust en dat is het belangrijkste. De kinderen hebben vakantie en hoewel dat heel leuk is, kan het voor kinderen met autisme juist een hele moeilijke periode zijn: veel vastigheden en zekerheden vallen weg en de dag die voor je ligt is één groot onbekend zwart gat. Aan ons als ouders de taak om daar richting aan te geven. We vreesden weer hele schema’s te moeten maken met een planning voor een week, maar dat valt tot nu toe mee. Een dag of drie vooruit kijken en met ze overleggen – ze zijn 5,5 en 8,5 jaar – blijkt tot nu toe ook prima te werken.

Maandag zijn we naar Batavialand in Lelystad en naar Urk geweest. Tesse had reclamefilmpjes van Batavialand gezien en wilde er heel graag naartoe. Vooral het schip zelf, de Batavia, was indrukwekkend. En alle vrijwilligers in het museum en op de werf; petje af hoor! De kinderen waren natuurlijk alleen voorbereid op het zoek aan Batavialand, dus toen ik op de terugweg voorstelde nog even in Urk te kijken, kwam er wel wat protest. Vooral Tesse was het er hartgrondig niet mee eens. Toch nog een uurtje in Urk rondgelopen. En genoten! Je kunt me daar zo een dag neerzetten. Maar voor de kids was de koek duidelijk op.

urk
Een per ongeluk-selfie, gemaakt in Urk. Foto: Tine van Knijff

Dinsdagochtend had ik een interview, altijd handig als de kids vrij zijn… Oplossing: omkoperij. Met papa mee naar de buurtsuper, elk een paar euro in de hand om zelf een boekje te kopen. Net toen ik de telefoon weer neerlegde kwamen ze beiden binnenstormen met Lego Star Wars tijdschriften. Perfecte timing. Vanochtend weer een interview, maar de wekelijkse boodschappen moesten ook nog in huis gehaald worden. Dus manlief toog al vroeg met de kids richting opa en de supermarkt; opa ook voor de echte hitte begint de boodschappen weer in huis.

Morgen gaan we vast wel weer even op pad, liefst meteen in de ochtend. Niet alleen vanwege de hitte, maar ook vanwege het energielevel van de kids. Als je wacht tot de middag om ergens naartoe te gaan, hebben ze er al uren tegenaan gehikt of gestuiterd voor we weggaan. Dat leidt tot chagrijnige, kribbige kids die al hun energie al verspild hebben aan ‘wachten en verwachten’. Beter om ze na afloop thuis te laten stuiteren en bijkomen.

Voor ons voelt het heel natuurlijk om hier rekening mee te houden en de afgelopen dagen voelden dan ook echt als vakantie. Ik heb een heerlijk rustig gevoel, heb niet het idee dat ik me ergens druk om hoef te maken. Soms betekent dat dat er weer onrust aankomt en ik nu even de gelegenheid heb om op te laden. Soms betekent het ook niets. En daar kan ik dan maar beter gewoon even van genieten.

Tine van Knijff-van Hijum

urk
Urk. Uitzicht over het IJsselmeer. Foto: Tine van Knijff
Facebook
Facebook
Instagram
Volg via E-mail
RSS

Blij met mijn blog? Volg, like en deel!