Kwetsbaar is het nieuwe stoer http://noordvrouw.nl Online mindstyle magazine over alles dat het leven kwetsbaar en dus mooi maakt Thu, 02 Aug 2018 17:48:55 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.6 http://noordvrouw.nl/wp-content/uploads/2016/08/cropped-logo-noordvrouw3-WEB-1-32x32.jpg Kwetsbaar is het nieuwe stoer http://noordvrouw.nl 32 32 Wildlands: ook voor prikkelgevoelige kids een leuk dagje uit http://noordvrouw.nl/blog/2018/08/02/wildlands-ook-voor-prikkelgevoelige-kids-een-leuk-dagje-uit/ Thu, 02 Aug 2018 17:20:58 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=545 Negen uur ’s ochtends vertrekken en vier uur ’s middags thuiskomen, dat is voor veel gezinnen vast een heel normaal

Het bericht Wildlands: ook voor prikkelgevoelige kids een leuk dagje uit verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Negen uur ’s ochtends vertrekken en vier uur ’s middags thuiskomen, dat is voor veel gezinnen vast een heel normaal dagje uit. Voor ons is dat heel lang: twee kids met autisme betekent vaak dat we na een uurtje of twee wel aan de max zitten qua prikkels. Maar Wildlands heeft ons positief verbaasd.

Wildlands
Olifanten spotten in Wildlands. Foto: Tine van Knijff

Zowel Tesse (8,5) als Semme (5,5) en wij als ouders hebben echt genoten van de compleet vernieuwde dierentuin in Emmen. En we hebben álles kunnen doen, zelfs de boottocht door de ‘jungle’ en de safari in de open vrachtwagen. Wij waren heel verbaasd en positief verrast dat vooral Tesse gewoon instapte; vorige week op Urk wilde hij onder geen beding in een rondvaartboot. We vroegen hem hoe het kwam dat het nu wel lukte: ,,Toen wist ik niet waar we heen gingen; ik weet niet wat Enkhuizen is. En ik wist niet hoe lang het ging duren, vast veel te lang. Deze boot en safari duren maar heel even: dat kun je zien, want ik zag de boten en de trucks aan komen rijden en weer terug komen.”

Website, app, plattegrond…

Ja, duidelijkheid; heel belangrijk! Daar hadden we qua voorbereiding al heel veel rekening mee gehouden: we hadden met z’n vieren zowel de website als de app en de YouTube-filmpjes over Wildlands al grondig doorgespit. Bovendien heeft manlief tijdens de dag een aantal keren samen met Tesse de plattegrond besproken: waar zijn we nu, wat hebben we al gehad, waar gaan we naartoe?

Wildlands
De hele dag lekker koud drinken in Wildlands. Foto: Tine van Knijff

Ook een verbeterpunt ten opzichte van het uitje Batavialand/Urk vorige week: deze keer géén bolletjes mee in de auto (Tesse: ‘Ik ga niet éten in de auto, dat doe je gewoon niet!’), maar kipnuggets (bekend eten…) opeten in een rustig hoekje van een restaurant in de dierentuin zelf. Van te voren zo afgesproken, dus ook zo uitgevoerd.

Wachttijd

Sowieso hadden we mazzel qua rust: we waren er ’s ochtends meteen toen het park openging en omdat het zo warm was, waren er naar ons idee minder mensen dan je normaal gesproken in de zomervakantie zou mogen verwachten. De wachttijd voor de bootjes en de safari was heel kort en we konden alle dieren goed zien. Al interesseerde dat laatste Tesse en Semme eigenlijk niks… Tesse vond vooral de musjes leuk; die kon hij een stukje koek voeren en Semme vond het in het algemeen ‘leuk en niet te spannend’.

Wildlands
Helemaal niet spannend, vonden de jongens… Maar stiekem toch wel een beetje. Foto: Tine van Knijff

Explosiegevaar

Maandag was het uitje zelf, dinsdag ging het thuis al ietsje lastiger dan normaal gesproken en woensdag – gisteren – merkten we dat beide kids van de leg waren. Vandaag – donderdag – is een héél lastige dag. Vooral Semme – die zich enorm heeft ingehouden maandag, wat je ook op de foto’s aan het verkrampte kopje kan zien – is enorm huilerig en dreinerig, waar Tesse zich op zijn beurt enorm aan ergert. Explosiegevaar alom 😉

Bekende tosti’s

Het beloofde mini-uitje van vandaag: naar de speelgoedwinkel en lunchen in de enige lunchroom waar ze heen willen (want: een aantal keren eerder geweest én tosti’s op de menukaart) hebben we wel door laten gaan. Anders veeg je iets waar ze op zijn voorbereid van de kaart en dat was juist waar ze vandaag nog enig houvast aan hadden. We zijn niet lang op pad geweest; een tweede drankje bij de tosti zat er duidelijk niet meer in. En dat hebben we ook wel aan onszelf te danken, want gisteren hebben we een bank gekocht, terwijl we op pad waren voor een ventilator… Kids snapten er niks van en dat gedoe met banken schuiven en een kar achter de auto was niet hun idee van een relaxte vakantiedag…

Wildlands
Olifanten zie je in Wildlands van heel dichtbij. Foto: Tine van Knijff

Drie dagen planning

We hebben tot nu toe steeds de planning voor drie dagen vooruit met ze besproken, die planning is voor de komende drie dagen heel simpel. Geen uitjes, op gewone tijden eten, douchen, ipad-gebruik, etc. Zoveel mogelijk rust in de hoop dat we de koppies weer wat leeg krijgen, want de ‘ogen-tv’ draait bij beiden op volle toeren. Daarover later eens een keer meer.

Of Wildlands een aanrader is voor kinderen met autisme? Voor die van ons was de dag zelf dus prima te doen, maar de boemeldagen erna moet je op de koop toe nemen. Dat hebben wij er graag voor over!

Tine van Knijff-van Hijum

Het bericht Wildlands: ook voor prikkelgevoelige kids een leuk dagje uit verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Er is rust en dat is het belangrijkste http://noordvrouw.nl/blog/2018/07/25/er-is-rust-en-dat-is-het-belangrijkste/ Wed, 25 Jul 2018 10:01:56 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=540 Wat een rust en het is nog heerlijk koel in mijn kantoortje. Ik hoor de kinderen rommelen in legobakken en

Het bericht Er is rust en dat is het belangrijkste verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Wat een rust en het is nog heerlijk koel in mijn kantoortje. Ik hoor de kinderen rommelen in legobakken en manlief is buiten bezig houtblokken te zagen. Die kunnen in de winter in de houtkachel; een hele andere warmte dan de tropische zomer waar we nu middenin zitten.

urk
Urk. Uitzicht over het IJsselmeer. Foto: Tine van Knijff

Ik vind het allemaal wel even prima: warm, koud. Het mag van mij allemaal. Er is rust en dat is het belangrijkste. De kinderen hebben vakantie en hoewel dat heel leuk is, kan het voor kinderen met autisme juist een hele moeilijke periode zijn: veel vastigheden en zekerheden vallen weg en de dag die voor je ligt is één groot onbekend zwart gat. Aan ons als ouders de taak om daar richting aan te geven. We vreesden weer hele schema’s te moeten maken met een planning voor een week, maar dat valt tot nu toe mee. Een dag of drie vooruit kijken en met ze overleggen – ze zijn 5,5 en 8,5 jaar – blijkt tot nu toe ook prima te werken.

Maandag zijn we naar Batavialand in Lelystad en naar Urk geweest. Tesse had reclamefilmpjes van Batavialand gezien en wilde er heel graag naartoe. Vooral het schip zelf, de Batavia, was indrukwekkend. En alle vrijwilligers in het museum en op de werf; petje af hoor! De kinderen waren natuurlijk alleen voorbereid op het zoek aan Batavialand, dus toen ik op de terugweg voorstelde nog even in Urk te kijken, kwam er wel wat protest. Vooral Tesse was het er hartgrondig niet mee eens. Toch nog een uurtje in Urk rondgelopen. En genoten! Je kunt me daar zo een dag neerzetten. Maar voor de kids was de koek duidelijk op.

urk
Een per ongeluk-selfie, gemaakt in Urk. Foto: Tine van Knijff

Dinsdagochtend had ik een interview, altijd handig als de kids vrij zijn… Oplossing: omkoperij. Met papa mee naar de buurtsuper, elk een paar euro in de hand om zelf een boekje te kopen. Net toen ik de telefoon weer neerlegde kwamen ze beiden binnenstormen met Lego Star Wars tijdschriften. Perfecte timing. Vanochtend weer een interview, maar de wekelijkse boodschappen moesten ook nog in huis gehaald worden. Dus manlief toog al vroeg met de kids richting opa en de supermarkt; opa ook voor de echte hitte begint de boodschappen weer in huis.

Morgen gaan we vast wel weer even op pad, liefst meteen in de ochtend. Niet alleen vanwege de hitte, maar ook vanwege het energielevel van de kids. Als je wacht tot de middag om ergens naartoe te gaan, hebben ze er al uren tegenaan gehikt of gestuiterd voor we weggaan. Dat leidt tot chagrijnige, kribbige kids die al hun energie al verspild hebben aan ‘wachten en verwachten’. Beter om ze na afloop thuis te laten stuiteren en bijkomen.

Voor ons voelt het heel natuurlijk om hier rekening mee te houden en de afgelopen dagen voelden dan ook echt als vakantie. Ik heb een heerlijk rustig gevoel, heb niet het idee dat ik me ergens druk om hoef te maken. Soms betekent dat dat er weer onrust aankomt en ik nu even de gelegenheid heb om op te laden. Soms betekent het ook niets. En daar kan ik dan maar beter gewoon even van genieten.

Tine van Knijff-van Hijum

urk
Urk. Uitzicht over het IJsselmeer. Foto: Tine van Knijff

Het bericht Er is rust en dat is het belangrijkste verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Elke dag is een nieuwe dag: wij zijn als bamboe http://noordvrouw.nl/blog/2018/07/19/elke-dag-is-een-nieuwe-dag-wij-zijn-als-bamboe/ Thu, 19 Jul 2018 20:55:41 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=533 Ik heb een hele tijd geen blog geschreven. Omdat het zo moeilijk was om onder woorden te brengen dat wat

Het bericht Elke dag is een nieuwe dag: wij zijn als bamboe verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Ik heb een hele tijd geen blog geschreven. Omdat het zo moeilijk was om onder woorden te brengen dat wat wij autisme noemen, zo weinig zegt over wie onze jongens zijn. Tesse zou zeggen: ‘Wie ik ben? Tesse de stokkenverzamelaar!’ Semme verzamelt tegenwoordig steentjes. En wij leren. We leren dat elke dag een nieuwe dag is, dat wat ‘achter deze dag’ gebeurde, ook echt áchter deze dag hoort. Het is ontdekken, reizen, huilen en lachen. En ook als je machteloos, boos en verdrietig bent, liefde voelen.

bamboe
Foto: Pixabay

Het is een reis die maakt dat we veranderen. Onze jongens, wij als ouders. Ons gezin verandert. Deels omdat we daar bewust voor kiezen, deels omdat we mee proberen te varen met de stroom waarin onze jongens ons meenemen. Zo komt het dat wij ineens edelstenen in huis hebben, honderden takken onze tuin bevolken en veertjes overal in huis neerstrijken om boze buien zacht te laten landen. We veranderen in het volle besef dat de wereld op de achtergrond meekijkt, autisme niet begrijpt en zo nu en dan meewarig zijn hoofd schudt. Zij met die kinderen, die overdrijven het wel een beetje, niet? Niet.

Ken je mij, wie ben ik dan?

Trijntje Oosterhuis zingt ‘Ken je mij, wie ben ik dan? Weet jij mij beter dan ik?’ naar de tekst die haar vader Huub Oosterhuis schreef na haar geboorte, op basis van psalm 139. Je mag voor jezelf invullen aan wie je de vraag stelt ‘Ken je mij?’, maar als één van mijn zonen mij de vraag zou stellen, zou ik antwoorden: ‘Ik leer je kennen, elke dag een beetje beter. Net als jij jezelf elke dag een beetje beter leert kennen’. Tesse maakt een transformatie door waarin hij wil leren begrijpen wat er diep binnen in hem speelt. Hij kwam zelf met het idee ‘te stoppen met de pilletjes, want ik wil mezelf voelen’. We zijn enorm trots dat hij door de barrière van zijn volle hoofd durft te breken en die uitdaging aangaat: écht voelen!

Foto: Pixabay

Achter deze dag

Bij Semme ligt ál zijn gevoel in het nu, in dít moment. Als een open zenuw zuigt hij alle prikkels op, die komen op hem af als bijen op honing. Bij hem is daarom elke dag écht een nieuwe dag. ‘Achter deze dag’ is zijn uitdrukking voor gisteren, eergisteren en al de dagen daarvoor. Die zijn wat Semme betreft één grote kluwen van gevoelens en gebeurtenissen, die vooral moeten ophouden plek in te nemen op de dag van vandaag. En als ‘morgen’ één groot vraagteken is, kan het maar beter gewoon vandaag blijven… Leven in het moment: wij krijgen een les mindfulness die zijn weerga niet kent.

Zelfcompassie

Transformatie, mindfulness: wij krijgen onze levenslessen door onze zonen voor de voeten geworpen. Voor Gezondheid&Co mocht ik deze week Cora van Wijnen interviewen. Zij heeft onderzoek gedaan naar De Associatie tussen Adaptieve Coping en Zelfcompassie op Post Traumatische Groei bij Vrouwen met Borstkanker en Moeders van een Kind met Autisme. Haar conclusie: Vrouwen die borstkanker hebben gehad, en moeders van een kind met autisme, hebben er baat bij als ze leren vriendelijk voor zichzelf te zijn en goed voor zichzelf te zorgen. Zelfcompassie kan leiden tot Post Traumatische Groei: het gevoel dat je een positieve verandering doormaakt, na een traumatische gebeurtenis.

Cora zegt: ‘Het gevoel een positieve verandering door te maken kan zich onder andere uiten in verdieping van relaties, het ontdekken van nieuwe mogelijkheden, het ervaren van meer persoonlijke kracht, een rijker spiritueel en religieus leven en het hebben van meer waardering voor het leven.’ (Lees het hele artikel hier).

Foto: Pixabay

Be like bamboo

Ik heb het idee dat wij middenin dat proces zitten. Zelfcompassie is eigenlijk niks anders dan vriendelijk zijn voor jezelf. Dat is iets anders dan jezelf zielig vinden. Er is niks zieligs aan het hebben van kinderen met autisme. Het is ook niet zielig voor de kinderen zelf. Het zijn prachtkids, heel puur en met hun ziel binnenstebuiten gaan ze de dag aan. Het is voor ons als ouders moeilijk om te zien hoe anders onze maatschappij is. Maar in plaats van ‘de strijd aangaan’ geloof ik dat we een zachtere modus vinden.

‘The bamboo that bends is stronger than the oak that resists’, is een Japans gezegde. Cora gebruikte hem in haar afstudeerpresentatie; ‘wees als bamboe!’ Ik geloof dat onze jongens er baat bij hebben als wij zijn als bamboe. Het ‘strijden’ kostte jarenlang veel energie, en trok ook de verkeerde energie aan. Het kan ook anders, zachter. Elke dag is een nieuwe dag en elk mens is in staat tot transformatie. We trekken de mensen aan die ons begrijpen en kunnen helpen en staan stil bij wat onze jongens bereiken. En wat wij bereiken dóór hen. Laat het maar stokken, steentjes en veertjes regenen; zij met die kinderen, die zijn als bamboe.

Tine van Knijff-van Hijum

Het bericht Elke dag is een nieuwe dag: wij zijn als bamboe verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Op pad met de KrûdWiizer: ‘Wilde kruiden-wandelingen’ http://noordvrouw.nl/blog/2018/05/23/op-pad-krudwiizer-wilde-kruiden-wandelingen/ Wed, 23 May 2018 11:47:50 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=523 KrûdWiizer, de Praktijk voor Kruiden en Natuurlijke Gezondheid in Noardburgum, organiseert een aantal ‘wilde kruiden-wandelingen’. Onder leiding van Tjitske Postma

Het bericht Op pad met de KrûdWiizer: ‘Wilde kruiden-wandelingen’ verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
KrûdWiizer, de Praktijk voor Kruiden en Natuurlijke Gezondheid in Noardburgum, organiseert een aantal ‘wilde kruiden-wandelingen’. Onder leiding van Tjitske Postma ontdekken deelnemers welke wilde kruiden in onze eigen omgeving groeien. 

Kruidenvakvrouw Tjitske Postma. Foto: KrûdWiizer

Tijdens deze wandeling vertelt kruidenvakvrouw Tjitske over de ‘wilde’ kruiden die in de bermen en het natuurgebied rondom Noardburgum groeien. Ze legt uit waarvoor deze kruiden worden gebruikt in de kruidengeneeskunde en ze neemt de deelnemers mee in de verhalen die horen bij deze kruiden en bomen. Na afloop drinkt de groep gezamenlijk een ‘wilde’ thee.

De ‘wilde kruiden-wandelingen’ vinden plaats op maandag 28 mei, woensdag 6 juni, maandag 18 juni en maandag 2 juli. Elke wandeling start om 19.30 uur en duurt tot ongeveer 22.00 uur. Deelname kost € 12,50 p.p.

Eerste kruidenoogst. Foto: KrûdWiizer
Eerste kruidenoogst. Foto: KrûdWiizer

Workshop Creatief met kruiden

Ook bij KrûdWiizer zelf worden het hele jaar activiteiten georganiseerd. Eén daarvan is de workshop Creatief met kruiden, op donderdag 7 juni van 10.00 tot 16.00 uur.

Tijdens deze workshop zoeken de deelnemers, onder leiding van kruidenvakvrouw Tjitske Postma, allerhande kruiden. Tjitske: ,,We plukken kruiden en maken er verzorgende producten van, zoals een natuurlijke deo, een heilzame massageolie en lipgloss voor verzorgde lippen.”

Ook de lunch wordt zelfgemaakt met kruiden uit de tuin, en de groep maakt een kruidenwis. Tjitske belooft: ,,Alle zintuigen worden tijdens deze workshop geprikkeld. Jij gaat ruiken, proeven, voelen, kijken en creatief bezig zijn!”

De investering voor deze creatieve dag is € 95,00 pp, inclusief gemaakte producten, recepten en de lunch van zelfgemaakt lekkers.

Hondsdrafpesto. Foto KrûdWiizer
Hondsdrafpesto. Foto KrûdWiizer

Praktische informatie

Opgeven voor activiteiten van KrûdWiizer is noodzakelijk en kan via tel. 0511-475763, info@krudwiizer.nl of www.krudwiizer.nl

De start van de ‘wilde kruiden-wandelingen’ en de workshop ‘Creatief met kruiden’ zijn bij de KrûdWiizer aan het Smidspaed 7 in Noardburgum. Parkeren doe je aan het Marijkepaed, de ingang van de KrûdWiizer is tegenover Marijkepaed 59.

Het bericht Op pad met de KrûdWiizer: ‘Wilde kruiden-wandelingen’ verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Hier in onze wijk http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/21/499/ Sun, 21 Jan 2018 17:42:45 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=499 Vlakbij, de diepe blaf van een grote hond. Iets verder weg, ‘doei!’ en een autodeur die dichtslaat. Verder alleen mijn

Het bericht Hier in onze wijk verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Vlakbij, de diepe blaf van een grote hond. Iets verder weg, ‘doei!’ en een autodeur die dichtslaat. Verder alleen mijn eigen voetstappen en het geritsel van het gras waarin mijn hond snuffelt. Het is zondagavond in onze rijtjeshuizenwijk. 

Terwijl manlief de allerlekkerste nasi klaarmaakt en de kinderen elkaar vervelen, glip ik er even tussenuit. Hoofd leegmaken in een wijk die thuiskomt. Hond is blij met een extra blokje, hij besnuffelt elke struik zoals ik de buurt ‘besnuffel’. Hier en daar zijn de gordijnen dicht, maar op veel plekken zijn ze nog open. Het is nog niet laat.

Etensgeuren variëren van ‘zondag patatdag’ tot een meer exotische kruidenmix. Er woont hier van alles door elkaar. Vind ik mooi aan onze wijk. Ook dat achter het ene raam een box staat, met vlak daarnaast een uitgebluste papa of mama met baby op de bank. Ik gluur niet naar binnen, ik vang een glimp op van een gezinsleven terwijl ik voorbij loop.

Het is raar, in de vorige wijk waar we woonden vond ik het niet fijn om ’s avonds in het donker op straat te lopen. Terwijl de honden die we toen hadden, vast beter raad wisten met ‘kwaadwillenden’ dan de kleine keffer die ik nu bij me heb. En er gebeurt hier ook genoeg. Maar het voelt vertrouwd.

Zondag patatdag

De buurtsuper gaat zo ongeveer dicht. Er staan nog wel auto’s voor het raam, maar de eigenaren daarvan zitten in de aangrenzende patatzaak te wachten op hun bestelling. Zondag patatdag. Zoveel mensen, zoveel rituelen, zoveel overeenkomsten en verschillen.

Het is niet echt koud, toch blaas ik wolkjes. Het wegdek glinstert een beetje; het is vochtig. Zou het weer glad worden vannacht? Morgen lijkt nog zo ver weg. Ik zou nog wel verder willen lopen, maar ik ben al om de wijk heen geweest en erdoor. Het is niet heel groot, er wonen gewoon veel mensen vrij dicht bij elkaar.

Van elkaar gescheiden door vaak behangen muren die lang niet al het geluid tegenhouden. Van elkaar gescheiden door schuttingen, hagen en heggen. Hier en daar is het heel netjes; voortuin aangeharkt, symmetrische bloempotten in de vensterbank. Niks aan om naar te kijken.

Opblaaskrokodil

Leuker zijn de huizen waar van alles staat, ligt en hangt. Wat dóet zo’n lekke opblaaskrokodil daar nou? Vlakbij de voordeur. De zomer is al zolang voorbij, denken de bewoners nu nooit ‘laat ik dat ding even in de container gooien’, als ze er langs lopen? Ik mag niks zeggen. Bij de boompjes in onze voortuin ligt al ruim vijf jaar een bult zand onder een zeiltje. Tsja.

Inmiddels ook meer auto’s door de straten, vaker ‘doei!’. Familiebezoek is voorbij, opa’s en oma’s hebben de kleinkinderen weer even gezien, de nieuwe verkering is voorgesteld, de verjaardagen zijn gevierd. Meer auto’s dan parkeerplekken in onze wijk: in de jaren zeventig kon men nog niet voorzien dat we nu allemaal één of twee auto’s hebben.

Uit de bejaardenwoningen komt opmerkelijk genoeg meer lawaai dan uit de gezinshuizen; de oudjes hebben hun tv’s vrij luid staan. Bijna thuis. Ik merk op dat de lampen boven onze grote tafel best fel zijn, als je er zo vanaf buiten naar kijkt. De inbetween-gordijnen zijn halfdicht. Maar ik zie wel iets: twee guitige koppies, mijn mannetjes. Ik voel me thuis, hier.

Tine van Knijff

Het bericht Hier in onze wijk verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Altijd zaterdagochtend, tot de wereld weer in orde is http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/20/495/ Sat, 20 Jan 2018 11:54:03 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=495 Kwart voor elf op zaterdagochtend. Op een paar vierkante meter in onze woonkamer bevinden zich vier mensen, twee honden en

Het bericht Altijd zaterdagochtend, tot de wereld weer in orde is verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Kwart voor elf op zaterdagochtend. Op een paar vierkante meter in onze woonkamer bevinden zich vier mensen, twee honden en een kat. We zijn ongemerkt allemaal bij elkaar gekropen. Ik zie het als ik even opkijk van de krant.

Facebook is een monster, las ik net. De jongens van Silicon Valley willen nóg meer geld verdienen. De mannen die er ooit werkten waarschuwen voor de gevolgen, maar worden niet gehoord.

Ik lees ook dat Kaapstad in april zonder drinkwater zal zitten: dan is het gewoon op. Als het maar niet al op 1 april is, denk ik meteen. Dé dag voor nepnieuws.

Op een paar vierkante meter in onze woonkamer verrijzen intussen LEGO-minimaatschappijen. De jongste met voornamelijk auto’s, de oudste met iets gevaarlijker wapens. Hoe lang zullen ze de wereld nog in blokjes vangen, vraag ik me af. Ze hangen in joggingbroeken tegen de honden aan, zo nu en dan verdwijnt een LEGO-blokje in de vacht van de grootste. Manlief en ik kibbelen gemoedelijk wie het eerst gaat douchen.

Altijd zaterdagochtend is een beetje teveel van het goede. Maar gewoon zaterdagochtend tot Kaapstad zijn watervoorraad weer op orde heeft en Facebook z’n sociale verantwoordelijkheid neemt, dat zou wel prima zijn.

In LEGO-stad is inmiddels een Star Wars-meid zonder hand de baas. Jammer dat de echte wereld minder perfect is. Ik ga maar douchen geloof ik, maar niet te lang. Voor Kaapstad.

Tine van Knijff

Het bericht Altijd zaterdagochtend, tot de wereld weer in orde is verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Slapeloze nachten in mysterieus Barcelona http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/19/slapeloze-nachten-mysterieus-barcelona/ Fri, 19 Jan 2018 14:07:20 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=488 Ik bracht mijn kerstvakantie door in het Barcelona van de eerste helft van de vorige eeuw. Ik liep door de

Het bericht Slapeloze nachten in mysterieus Barcelona verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Ik bracht mijn kerstvakantie door in het Barcelona van de eerste helft van de vorige eeuw. Ik liep door de regen, samen met Daniël. Ik trotseerde met hem en zijn medehoofdrolspelers alle vijanden en demonen, of ze nu uit het verleden of heden kwamen.

Slapeloze nachten en prikkende ogen in een Barcelona waar het altijd donker scheen te zijn. ‘Lekker lezen in de vakantie’ werd een worsteling met de tijd en het duizelingwekkende meegezogen worden in het al even wervelende Kerkhof der Vergeten Boeken, dat een hoofdrol speelt in het gelijknamige vierluik.

Vierluik

Net voor de kerstvakantie fietste ik naar de boekhandel met het idee alleen deel 4, Het labyrint der geesten, aan te schaffen. Deel 1, 2 en 3 las ik al eerder. Deel 4 was net uit. Maar toen lagen ze daar alle vier. Deel 4 als hardcover, met een handtekening van grootmeester Carlos Ruiz Zafón zelf erin. Deel 1, 2 en 3 als paperbacks voor een fijne prijs. De collectie compleet! Welke lezer wil dat nu niet…

Kerkhof der Vergeten Boeken

En dus begon ik met herlezen. Al na een paar bladzijden in deel 1, De schaduw van de wind, voelde ik de aantrekkingskracht van het boekenkerkhof aan mij trekken. Deel 2, De gevangene van de hemel, verkoopt je ziel voor eeuwig aan Rafon: wát een meesterverteller.

Deel 3, Het spel van de engel, is het meest duistere en wat mij betreft minst toegankelijke deel van het vierluik. En dan deel 4: Het labyrint der geesten. Inmiddels zijn de hoofdpersonen je dierbaarder dan je eigen familie (niet heel handig, zo tegen kerst…), en je voelt dat zij en jij een einde naderen waarna je elkaar nooit meer zult zien. Zien? Voelen. Aan de andere kant: in het Kerkhof der Vergeten Boeken is eigenlijk alles mogelijk…

Waarom ik je niet meer vertel over de verhaallijnen? Wil je niet. Echt niet. Begin gewoon en voel hoe je vastgezogen wordt in een geschiedenis die net zo goed wel als niet echt waar gebeurd zou kunnen zijn. Waar het over gaat doet er eigenlijk niet toe. Het gaat erom dat het verhaal verteld wordt.

O ja: de foto bij dit blog? Ik was eigenlijk van plan aan de studie te gaan in de kerstvakantie… Rafon bepaalde anders.

Het bericht Slapeloze nachten in mysterieus Barcelona verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Tijl als tussendoortje http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/19/tijl-als-tussendoortje/ Fri, 19 Jan 2018 13:43:27 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=483 Toegeven, het lag waarschijnlijk ook aan de boeken waardoor hij omringd werd. Maar toch: Tijl van Daniel Kehlmann was niet

Het bericht Tijl als tussendoortje verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Toegeven, het lag waarschijnlijk ook aan de boeken waardoor hij omringd werd. Maar toch: Tijl van Daniel Kehlmann was niet meer dan een tussendoortje.

Tijl Uilenspiegel kwam voor mij nergens echt tot leven. Hij mag dan entertainer zijn in het boek, het boek entertainde mij niet. Tijl kroop niet onder mijn huid, niet zoals de personages van Zafón en Follett dat deden.

De wereld draait door was lyrisch over het boek, evenals Arnon Grunberg (maar die telt eigenlijk niet, want hij is bevriend met Kehlmann).

Tijl vlucht uit zijn geboortedorp als zijn vader ter dood wordt veroordeeld. Zijn vader was molenaar, met een buitengewone interesse voor magische zaken. Ook Tijl heeft talent voor magie: hij wordt entertainer en nar. Europa wordt begin zeventiende eeuw door godsdienstoorlogen geteisterd, Tijl belandt er middenin. Hij wordt hofnar bij ‘winterkoning’ Frederik van Bohemen, maar heeft meer oog voor diens vrouw Liz. ‘Niet sterven’ is tegen het einde van de roman hun beider credo. ‘Wakker blijven’ was tijdens het lezen het mijne.

Over Carlos Ruiz Zafón en zijn vierluik Het Kerkhof der Vergeten Boeken in een ander blog meer. Hetzelfde geldt voor de trilogie die Kenn Follett schreef over het stadje Kingsbridge.

 

Het bericht Tijl als tussendoortje verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Uitademen http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/10/uitademen/ Wed, 10 Jan 2018 16:40:02 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=473 Moe zeg, móe. Ineens! Maandag in vliegende vaart van start gegaan met een fonkelnieuw werkjaar, kids weer naar school, iedereen

Het bericht Uitademen verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Moe zeg, móe. Ineens! Maandag in vliegende vaart van start gegaan met een fonkelnieuw werkjaar, kids weer naar school, iedereen weer lekker in het ritme…
Kom ik vanmiddag thuis van een gezellige, productieve interview- en vergaderochtend, kan ik geen pap meer zeggen. Nou ja zeg! Die zag ik echt niet aankomen. En ik maar denken dat ik mijn energie zo goed op peil heb en de balans werk-privé zo goed voor elkaar heb.

Pas nu, aan het einde van de middag, valt het kwartje. Ineens zegt een stemmetje ergens in mijn onderbewuste: misschien moet je even uitademen…

En dan realiseer ik me dat ik eigenlijk vanaf maandag al m’n adem inhoud. Niet letterlijk natuurlijk! Maar figuurlijk wel. Tesse is na drie weken kerstvakantie – dankzij overprikkeling had hij een ‘bonusweekje’ voorafgaand aan de echte vakantie – weer naar school en jemig, wat is dat dan toch weer spannend. Gaat het wel goed? Lukt het hem om zich meteen weer aan het ritme aan te passen? Zou ‘ie weer ‘ontploffen’ net als voor de vakantie?

Pinguïn van de directeur

Maandagochtend nadat de kinderen beiden naar school waren stond ik startklaar voor mijn eerste werkafspraak van dit jaar, maar bleek mijn auto het niet te doen. Manlief met mijn auto aan de slag, ik zou net in zijn auto stappen, gaat de telefoon. Juf van Tesse: hij was zijn Knex-poppetje Fluffy vergeten en daardoor ontroostbaar.

Mijn eerste reflex: één van ons moet hem dat ding gaan brengen. Tweede gedachte: ben je betoeterd, dat kan nu echt even niet. Dat heb ik de juf ook meegedeeld en ben daarna meteen in de auto gesprongen. Op school heeft Tesse de pinguïnknuffel van de directeur mogen lenen, topoplossing!

Trakteren

Maar ongemerkt verwachtte ik na dat telefoontje meer ‘calamiteiten’. Kwamen er niet. Maandag niet, dinsdag niet, vandaag niet.

Tesse was in de vakantie jarig, vorig jaar heeft ‘ie daarna niet meer in de klas getrakteerd omdat wat hem betrof de verjaardag was afgesloten. Dit jaar vroeg ‘ie meteen maandag: wanneer mag ik trakteren? Gisteren na een afspraak met een nieuwe opdrachtgever traktaties opgehaald, zodat Tesse vanochtend kon trakteren.

Niks aan het handje, hartstikke leuk. Tesse had een meisje uitgekozen om langs de klassen te gaan en heeft, naast de kinderen in zijn klas, vooral flink wat juffen en meesters wat lekkers gegeven. Daar had ik in de aantallen al rekening mee gehouden…

Stuiterbal

Broertje Semme is ook weer naar school en dat is te merken. Onze stuiterbal is heel moe en – ook daardoor – superdwars. Botst lekker thuis en op school hebben de juffen ook weer even de handen vol aan hem. Semme zelf geeft aan dat hij de andere kinderen vooral heel druk vindt… En de werkjes te moeilijk.

Na de kerstvakantie moeten alle kinderen weer even opstarten en in het ritme komen, maar bij ons gaan er nu eenmaal alarmbellen rinkelen als onze kinderen aangeven dat het ‘te druk is’ en hun ‘hoofd vol zit’.

Semme gaf het voor de vakantie al meerdere malen aan en na een hele rustige vakantie is dat ook wat hij nu na drie dagen school al steeds herhaalt. Ook dat spookt door mijn hoofd: moeten we daar wat mee? Eerst even niet, eerst maar even weer in het ritme laten komen.

‘Hoofd is vol’

Conclusie: mijn hoofd is blijkbaar ook alweer vol. Nergens voor nodig, het jaar is net begonnen. ‘Note to self’: niet teveel piekeren, sommige dingen lossen zichzelf ook gewoon weer op. Mijn gedachte maandag, na de reflex ‘ik moet dit oplossen!’, was ook goed: school redt ermee. En dat was ook zo. Beetje vertrouwen in de mensheid en de kids! En: adem in, adem uit.

Tine van Knijff-van Hijum

Het bericht Uitademen verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Hygge, het geheim van de Deense lifestyle http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/boek-hygge-geheim-deense-lifestyle/ http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/boek-hygge-geheim-deense-lifestyle/#respond Thu, 04 Jan 2018 13:53:55 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=296 Gelukkig zijn met de kleine dingen, dat is de ondertitel én de boodschap van het boek Hygge, het geheim van

Het bericht Hygge, het geheim van de Deense lifestyle verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
Gelukkig zijn met de kleine dingen, dat is de ondertitel én de boodschap van het boek Hygge, het geheim van de Deense lifestyle. Heerlijk boek om mee weg te kruipen onder een dekentje, bij de kachel. 

Echt een winterboek ook, de uitvoering die ik in handen heb schreeuwt bijna ‘Kerst!’ met prachtige gouden lichtjes op een donkerblauwe kaft. Ik heb het boek te leen van een vriendin en eigenlijk hoort dat ook helemaal bij Hygge: samenleven, het leven samen leuk en gezellig maken.

Gezellig, knus, kneuterig: Nederlandse woorden voor wat in Denemarken dus blijkbaar hygge wordt genoemd. Net als voor het Nederlandse woord gezellig, is er voor hygge eigenlijk geen equivalent in een andere taal te vinden.

Hyggelen

Marie Søderberg schreef het boek, samen met Kathrine Højte Lynggaard. Marie is actrice en schreef het boek om aan iedereen te laten weten wat Hygge-tijd betekent, waarom het voor haar van essentieel belang is en hoe je dat eigenlijk doet; hyggelen.

Heerlijke (privé-)foto’s van familie, vrienden, interieurs van huizen en het Deense vakantie vieren maken dat je de tekst nóg beter begrijpt: dit is onthaasten, cocoonen, loungen en ‘family-time’ op z’n best.

De belangrijkste boodschap: mooie momenten zijn niet te koop, vindt de magie in het alledaagse.

Heb je last van stress of verveel je je juist? Dompel je onder in de Deense cultuur, op een lichtvoetige manier en met een glimlach.

Het bericht Hygge, het geheim van de Deense lifestyle verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/boek-hygge-geheim-deense-lifestyle/feed/ 0
Een saai gezin http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/een-saai-gezin/ http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/een-saai-gezin/#respond Thu, 04 Jan 2018 11:53:13 +0000 http://noordvrouw.nl/?p=291 ‘Ik denk dat ze buiten mijn brein kamperen’. Tesse is een deel van z’n filmpjes kwijt. In zijn hoofd worden

Het bericht Een saai gezin verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
‘Ik denk dat ze buiten mijn brein kamperen’. Tesse is een deel van z’n filmpjes kwijt. In zijn hoofd worden in periodes van overprikkeling voortdurend filmpjes afgespeeld: combinaties van filmpjes die hij op tv of de iPad heeft gezien, gecombineerd met real-life gebeurtenissen op school of thuis.

Als Tesse heel erg overprikkeld is, verworden die filmpjes tot één lang lint van beelden en geluiden die in zijn hoofd alle ruimte innemen en alles daarbuiten letterlijk overstemmen. Een week voor de kerstvakantie was dat op zijn ergst, daarom is toen in overleg besloten Tesse een week eerder (en dus langer) vakantie te gunnen. Als je hoofd helemaal vol zit, past er gewoon niks meer bij.

Die extra week was heftig en lastig. Tesse zat compleet in zijn brein, een bezoekje aan de buurtsuper was al teveel. De kerstdagen en zijn verjaardag (‘Derde Kerstdag’) zijn we wonderwel goed doorgekomen, met hulp van de iPad, Lego en begrip van familie en vrienden. Ik hoor ook verhalen waarin kinderen met autisme door familie en vrienden maar lastig en vervelend worden gevonden, vooral in tijden van overprikkeling. Gelukkig is dat bij ons niet het geval, daar ben ik erg dankbaar voor. Niet iedereen snapt precies wat er in zo’n periode met Tesse aan de hand is, maar hij krijgt alle ruimte die hij nodig heeft.

Eigen speelparadijs

Een aantal verjaardagscadeaus wist hij al van te voren, en het grote Lego-cadeau dat hij van ons kreeg, hebben we een dag voor zijn verjaardag al uitgepakt en in elkaar gezet. Tweede Kerstdag was dus bij ons Lego-dag! Oud en Nieuw was ook spannend: papa bakte oliebollen en we hebben kindervuurwerk afgestoken, tussen zes en zeven uur ’s avonds. Beide kinderen hebben ’s nachts heerlijk door het vuurwerk heen geslapen.

De dagen daarna merkte ik wel dat alles moest ‘landen’ bij Tesse en ook bij zijn broertje Semme. Ik zag op social media allerlei vrolijke berichten en foto’s voorbij komen van gezinnen in vakantieparken, attractieparken en indoor speelparadijzen. Bij ons niets van dat alles. Rust, rust, rust. ‘Wij hebben hier gewoon ons eigen speelparadijs’, grapte ik tegen mijn man.

Tesse houdt zich deze week vooral bezig met een nieuw spel op de iPad en zijn nieuwe Lego, en schrijft zo nu en dan wat in een schrift dat hij van mij had gekregen; een soort dagboek waarin hij tot nu toe vooral onze huisdieren heeft beschreven. Semme gebruikt de hele woonkamer voor zijn Duplo en Lego.

Rust

Het is eigenlijk best wel saai deze week, bij ons thuis. En heerlijk tegelijk; de kinderen aan het spelen, ik lekker aan het boeken lezen… Manlief weer aan het werk, wat uiteraard minder ‘heerlijk’ is, maar wat wel betekent dat er weer ritme in de dagen zit. Ik had na lang twijfelen toch gekozen voor twee weken vakantie in plaats van één. Al moet ik eerlijk zeggen dat het werk er stiekem toch wat doorheen sluipt hier en daar. Is niet erg, want schrijven is gewoon veel te leuk.

En toen Tesse gisteren constateerde dat de meeste filmpjes de benen hebben genomen, was ik er helemaal blij om. De rust heeft hem goed gedaan, hij is weer bereikbaar na 2,5 week. Vanochtend heeft hij opa en oma in geuren en kleuren verteld over de ins and outs van zijn nieuwe spel, het was net een spreekbeurt!

Onze plannen voor het staartje van de vakantie: niks. Ik las een oproep van Accare, waarin werd gezocht om ‘saaie gezinnen’ voor kinderen met psychische problemen, zodat zij af en toe even tot rust kunnen komen. Wij zijn zo’n saai gezin. Heerlijk.

Tine van Knijff-van Hijum

Het bericht Een saai gezin verscheen eerst op Kwetsbaar is het nieuwe stoer.

]]>
http://noordvrouw.nl/blog/2018/01/04/een-saai-gezin/feed/ 0